Адам баласының өмірі – уақыттың тынысымен өлшенеді. Күндер сырғып өтеді, айлар алмасады, жылдар көзге көрінбей зымырайды. Ал сол уақыттың ішінде адам нені ұтып, неден айырылып жатқанын әрдайым аңғара бере ме? Көбіне жоқ…
Міне, дәл осындай ғапылдықтың ортасында Алла Тағала адамзатқа ерекше мүмкіндік ретінде үш қасиетті айды сыйлады.
Бұл – Рәжәб, Шағбан, Рамазан. Үш ай – уақыттың жай ғана бөлшегі емес, бұл – жүректі тазартатын, сананы серпілтетін, рухты қайта тірілтетін иләһи мүмкіндік. Рәжәб – ояну айы. Шағбан – дайындық айы. Рамазан – кемелдік айы. Жыл сайын біз Рәжәбке кіріп, одан шығамыз. Шағбанда аялдаймыз. Сосын Рамазанға жетеміз. Бірақ сол жолда өзімізді де алып жүріп жатырмыз ба? Жүрек те бірге өзгеріп жатыр ма? Нәпсі де тізгінделіп жатыр ма?
Өйткені бұл дүние – ойыншық емес. Бұл – сынақ алаңы. Кім бұл сынақтан абыроймен өтсе, сол адам мәңгілік құтылысқа жетеді. Ал кім ғапылдыққа берілсе, сол адам өзі сезбестен мәңгілік өкінішке жол ашады.
Пайғамбарымыз ﷺ хадисінде айтылған бір көрініс бар: Жәннатта тұрған пенде, дүниеде Алланы бір сәт еске алмағанына, бір тыныс бойы зікір етпегеніне қатты өкінеді. Сол кезде жәннаттың өзі, жоғалған мүмкіндіктер үшін өкінішке толы мекендей сезіледі.
Бұл бізге нені ескертеді?
👉 Уақыт – қайта оралмайды.
👉 Өткен шақ – кетті.
👉 Болашақ – белгісіз.
👉 Ал қолымыздағы жалғыз қазына – осы сәт.
Сондықтан адам баласының ең үлкен міндеті – осы уақытты босқа өткізбеу. Алланың Кітабы мен Пайғамбар ﷺ сүннетінде көрсетілген жолмен жүру. Ғапылдық пен немқұрайлылықты өмір салтына айналдырмау. Нағыз Аллаға жақын пенденің өмірі бөлшектенбейді. Оның ұйқысы да – ғибадат. Ояулығы да – ғибадат. Ішіп-жеуі де – ғибадат. Қозғалысы да – ғибадат. Себебі оның әрбір ісі – Алла үшін, Алламен, Алладан. Осындай өмірге жетудің өзегі – махаббат. Бірақ бұл жай сезім емес. Бұл – жауапкершілік. Бұл – бойұсыну. Бұл – сүйіктінің разылығын бәрінен жоғары қою. Нағыз ғашық адам: – қиындықтан қашпайды, – қауіптен тайсалмайды, – сүйіктісі үшін жанын да аямайды.
Ал Алланы шынайы сүйген адам – Оның әмірлеріне бойұсынады, тыйымдарынан алыс жүреді. Өйткені махаббаттың өлшемі – сөз емес, амал. Ал адам өзін дербес, тәуелсіз, «менмін» деп ойласа – сол сәтте адасады. Өйткені адам – жоқтан жаратылған. Оның барлығы – Алланың Вүжүд нұрына тәуелді. Бір сәт сол нұр үзілсе, адам қайтадан жоқтыққа оралады. Сондықтан мендік, тәкаппарлық, қасарысу – нәпсінің ең қауіпті қақпалары.
Ал одан құтылудың жолы – білім нұры, иман санасы және Аллаға деген шынайы махаббат. Міне, осының бәрін бізге үйреткен, осы жолды өмірімен көрсеткен ең ұлы үлгі – Пайғамбарымыз Мұхаммед ﷺ. Оған толық ерген адам – Аллаға жақындайды. Аллаға жақындаған адам – нағыз бақытқа жетеді.
Сондықтан Аллаға апаратын ең тура жол – Кітап пен Сүннетте баяндалған сыратул-мүстақим. Бұл – ең қысқа, ең қауіпсіз, ең көркем жол. Үш ай – сол жолға қайта түсу үшін берілген ұлы мүмкіндік. Олай болса, осы айларды тек күнтізбеден емес, жүректен өткізейік.
Үш айлар (Рәжәб, Шағбан, Рамазан)) Кітабынан…
“İHSAN” баспасы.
