Рамазан айы келгенде қоғамда ерекше бір жылылық сезіледі. Адамдар бір-біріне мейірімдірек қарап, сабыр сақтауға тырысады, жаман әдеттерден уақытша болса да алыстап, жақсы істерге бет бұрады. Бұл – бәрімізді қуантатын, жүрекке жылы әсер ететін көрініс. Бірақ бір сәт ойланып көрейікші: неге осы жақсы күй тек бір аймен шектелуі керек?

Қазақта «Жақсылықтың басы – ниет, соңы – әрекет» дейді. Расында, Рамазан – ниетті түзейміз, өзімізді қолға аламыз. Бірақ сол ниет тұрақты әрекетке айналмаса, оның әсері ұзаққа бармайды. Бір ай сабыр сақтап, кейін қайтадан ашуға ерік беру, бір ай адалдыққа ұмтылып, кейін бұрынғы дағдыға оралу — бұл әлі де ішкі тұрақтылықтың толық қалыптаспағанын көрсетеді.
Ата-бабамыз «Бір күндік жақсыдан – өмірлік жақсы артық» деп бекер айтпаған. Адамның шынайы болмысы – уақытша емес, тұрақты мінезімен өлшенеді. Рамазан – өзіңді тәртіпке келтіруге берілген мүмкіндік. Ал сол тәртіпті сақтау – әр адамның өз таңдауы.

Бүгінгі қоғамға тек белгілі бір уақытта ғана емес, әрдайым сабырлы, әділ, жауапты, сөзінде тұратын адамдар қажет. Жақсылықтың маңызы – оның үздіксіздігінде. Өйткені адам бір күнмен емес, күнделікті ісімен бағаланады.

Әрине, әркімнің өз жолы бар. Біреу бүгін өзгереді, біреу ертең. Сол үшін біреуді сынаудан бұрын, түсіністікпен қарау маңызды. Қазақтың «Адам түзелмей, заман түзелмейді» деген сөзі де осыны меңзейді. Өзгеріс сырттан емес, әрқайсымыздың ішімізден басталады.

Рамазан – уақытша тәртіп емес, өмірді ретке келтіруге берілген мүмкіндік. Егер сол мүмкіндікті пайдаланып, жақсы әдеттерді бір айға емес, өмірге айналдыра алсақ — міне, нағыз жетістік сол.

ТИМУР НҮСІПХАНҰЛЫ
теология phd док.
«IHSAN» ғылым және мәдениет
орталығының төрғасы